19 Mayıs 2011 Perşembe

Çocukken kutlamaya çekindiğim gün

O gün işte bugün. 19 Mayıs Atatürk'ü anma, gençlik ve spor bayramı. İlköğretim okulundayken, 1-5. sınıflar arası 23 Nisan'a hazırlanırdık, diğer sınıflar ise küçümserlerdi, küçüğüz diye. 19 Mayıs ise onların bayramıydı. Oysaki iki bayram da bizimdi be! Bu öfke ne diyeymiş ki? Ortaokula gelene kadar 19 Mayıs gösterilerine özendim. Üst üste çıkmalar, bayrak açmalar, atletik gösteriler... (Tabi o döneme gelince, kasada takla falan olaylarına giremeyince, anladım ki bu iş bana göre değilmiş.)

23 Nisan. Hep folklor hep folklor. Ekstradan flüt çalarsan iyi (:

Üniversitede olay tersine döndü 23 Nisanlar tatil değildi. Artık dana olmuştuk hıhı.

Sadede gelelim. Bize her gün bayram! Kırılmaca, darılmaca olmasın.

Aha! Rüyamda yine bir bebek gördüm. Doğduğu gün, dişleri olan, dediğimi tekrarlayabilen ve kolundan hafifçe bırakınca bir kaç adım atabilen. Rüyamda şaşırıyordum, yok artık olmaz falan diye. Rüya olduğunu anlamam lazımdı ama yine de biraz aptallık yaşanılasıdır (:

Bayramımız kutlu olsun!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder